Najprostsze w uprawie tzw „parapetowe ” dzbaneczniki to wszelakie hybrydy, zwykle są one duzo odporniejsze niz gatunki czyste i nie wymagają wysokiej wilgotności. Przykłady łatwych w uprawie hybryd- Rob, Bloody Mary, St Gaya, Sam, Rebecca soper, Ventrata, Hookeriana, Bill Bailey, Gentle , Mojito.
Dzbaneczniki dobrze rosną gdy mają dostęp do dużej ilości rozproszonego światła. Wschodnie i zachodnie parapety są najbardziej odpowiednie, na południowych rośliny należy osłonić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, gdy niebo jest bezchmurne., czasem wystarczy uprawa „za firanką „. Podłoże należy utrzymywać stale wilgotne, ale nie mokre, w okresach letnich rośliny mogą stać caly czas na podstawce z wodą. Najlepiej do podlewania stosować wodę destylowaną, deszczową lub z filtra odwrotnej osmozy (RO). Dzbaneczniki najlepiej się czują przy wilgotnosci powietrza ponad 70%, stąd też sporo hodowców tworzy specjalne aranżacje w terrarium, czy akwarium, czesto pod sztucznym światłem o widmie światła odpowiednim dla uprawy roślin. W przypadku hodowli na parapecie wystarczy hodowla w szklanej kuli otwartej od góry w przypadku mało wymagających hybryd. Niestety trzeba się liczyć z tym, że w okresie zimowym kiedy swiatla słonecznego jest mało i wilgotność powietrza jest niska (ciepłe suche powietrze z kaloryferów) dzbaneczniki mogą tracić swoje dzbanki I w tym okresie nie produkować nowych. Zwykle na wiosnę rosliny zaczynają na nowo tworzyć piękne dzbanki. Nie należy nawozić sztucznie. Większość prostych w uprawie gatunków dobrze rośnie w podłożu przygotowanym na bazie torfu kwaśnego sphagnowego wysokiej jakości z dodatkiem perlitu i mchu torfowca.
W przypadku uprawy czystych gatunków dzbaneczników– w zależności od miejsca wystepowania w naturze warunki hodowli mogą być różne, stąd tez najlepiej zaczerpnąć wiedzy o danym gatunku i jego potrzebach. Zwykle dzieli sie dzbaneczniki na gatunki górskie, pośrednie i nizinne. Gatunki posrednie zwykle są dosyc odporne i część z nich udaje się zaaklimatyzowac nawet do hodowli parapetowej, rosną dobrze w szerokim zakresie temperatur. Gatunki nizinne lubią wysokie temperatury i wysoką wilgotność, najbardziej polecane do cieplych i wilgotnych terrariów, paludariów, podłoze może być stale mokre. Dzbaneczniki nizinne rowniez nie są trudne w uprawie, aczkolwiek są nieco bardziej delikatne, źle znoszą zmiany warunków, przenoszenie, przesadzanie, niską wilgotność i temperatury poniżej 15*c. Gatunki górskie to taki najwyzszy level dla hodowców tych pięknych roslin, do prawidłowego wzrostu i tworzenia dzbanków potrzebują spadków temperatury w nocy, zwykle temperatury w dzien to 18-23*c, a w nocy 12-18*c . Podobnie jak dzbaneczniki nizinne potrzebują podwyższonej wilgotności powietrza, ale równie ważna jest odpowiednia wentylacja. Podloze stale lekko wilgotne, ale nie lubią zbyt mokrej gleby.
Bardziej wymagające i wrażliwe gatunki dzbanecznikow potrzebują również bardziej 'przepuszczalny’ mix do którego tworzenia możemy wykorzystać mech suszony sphagnum, torf, korę, perlit, kawałki gąbki, włókno kokosowe, akadamę i kanumę.
Przykladowa tabela z podziałem, uwzględniająca temperatury dzien/noc dla wiekszosci gatunków dzbanecznikow – http://www.michaelkevinsmith.com/nepenthaceae/Nepenthes-Altitudinal-Distribution-Temperature-Chart.html”>DOKŁADNA

